Sarhoş Gibiyim…
Dik durmaya çalışıyorum.
Bir rüzgar esse, yıkacak beni.
Düşmeyeyim.
Düşmekten korktuğumdan değil…
Maskara olmayayım.
Peki a rüzgar…
Deli rüzgar…
Neden esmemeli ?
Essin, yıksın beni!
Hadi, üstüne bir de,
Yerden yere sürüklesin beni.
Peki ya; yara bere kalırsa?
Acıyı geç.
Saklayabilir miyim?..
Yine maskara olmaz mıyım?
Kime göre maskara ?
Neye göre maskara?
Kimsiniz ki ?
Umursayan kim ki sizi?
Rüzgar da benim.
Düşen de.
Yarayı da ben alırım.
İzi de kalır.
Ve taşırım onu bir madolyon gibi.
Üstelik göğsümden bir düğme daha açarım,
Kıymeti bilinsin diye.
Kısadan Manzumeler
Yetkin Şekeroğlu