Suskunum ,
Duymazsın sesimi…
Ben içimde konuşurum.
Durgunum,
Bilemezsin halimi…
Ben içimde coşarım.
O kadar da heveslenme,
Her ne kadar içimde isen,
Her ne kadar içimde yaşıyorsan,
Her ne ise bana olan,
Her an kapın çalabilir,
Kapın çaldığında,
Sen susarsın.
Ve durulursun…
Beni karşında gördüğünde,
Çok dik,
Çok kararlı,
Bir o kadar da mahçup…
Belki de, soru bile sorarım sana…
Bir cevabın varsa verirsin,
Ben o cevabı…
Alır giderim…
Yada kalırım yanında…
O zaman,
Belki anlatırım sana…
Bendeki beni,
Hani şu hiç bilmediğin…
Görmek istemediğin…
Bilemeyeceğin ve göremeyeceğin beni…
Şimdi sor kendine…
Konuşsam mı?
Coşsam mı ? diye…
Eğer sen söylemezsen…
Sen bilmezsen kendini…
Ben hep susacağım…
Ve belki de…
Bu suskunlukla öleceğim…
Kısadan Manzumeler
Yetkin Şekeroğlu